Leon XIV w swoim orędziu na V Światowy Dzień Dziadków i Osób Starszych, obchodzony 27 lipca 2025 roku pod hasłem „Błogosławiony, kto nie utracił nadziei”, nawiązał do trwającego obecnie Roku Jubileuszowego.
Całość papieskiego orędzia była bardzo mocno zakorzeniona w Biblii. Leon XIV niejednokrotnie odnosił się w nim do postaci z Pisma Świętego, dla których, choć były w podeszłym wieku, Bóg miał jednak wielki plan, powoływał ich do udziału w swoim dziele.
Jubileusz jako czas wyzwolenia
Leon XIV w swoim orędziu zwrócił także uwagę na trwający w Kościele katolickim Rok Jubileuszowy. Papież podkreślił, że jest to czas wyzwolenia i przywrócenia porządku, który został zaplanowany przez Boga.
„Jubileusz, od swoich biblijnych początków, był czasem wyzwolenia: niewolnicy byli uwalniani, długi umarzane, ziemia zwracana pierwotnym właścicielom. Był to czas przywrócenia porządku społecznego zaplanowanego przez Boga, w którym znoszono nierówności i opresje, nagromadzone przez lata. Jezus odnawia te wydarzenia wyzwolenia, gdy w synagodze w Nazarecie ogłasza dobrą nowinę ubogim, przywrócenie wzroku niewidomym, wyzwolenie więźniów i uczynienie zniewolonych wolnymi (por. Łk 4,16-21)”.
Leon XIV zaznaczył, że Rok Jubileuszowy jest wezwaniem do tego, aby zburzyć mury samotności i izolacji, z którymi niejednokrotnie mierzą się osoby starsze. Choć moim zdaniem musimy pamiętać, że w dzisiejszych czasach problem samotności dotyka także w sposób zauważalny ludzi młodych.
„Patrząc w tej jubileuszowej perspektywie na osoby starsze, również i my jesteśmy wezwani do przeżywania wraz z nimi wyzwolenia, zwłaszcza z samotności i opuszczenia. Ten rok jest odpowiednią chwilą, aby to urzeczywistnić: wierność Boga wobec Jego obietnic uczy nas, że w starości zawiera się błogosławieństwo, autentyczna radość ewangeliczna, która wymaga od nas zburzenia murów obojętności, w których często zamknięte są osoby starsze. Nasze społeczeństwa, na wszystkich szerokościach geograficznych, zbyt często przyzwyczajają się do pozostawiania tak ważnej i bogatej części swoich środowisk na marginesie i w zapomnieniu”.
Pielgrzymi nadziei
Leon XIV w swoim orędziu nawiązał ponadto do hasła, pod którym przebiega obecnie trwający Rok Jubileuszowy, a mianowicie: „Pielgrzymi nadziei”. Papież zwrócił uwagę, że także osoby starsze mogą w swoim życiu odnaleźć nadzieję.
„Księga Syracha stwierdza, »że błogosławieni są ci, którzy nie stracili nadziei« (por. tamże 14, 2), sugerując, że w naszym życiu – zwłaszcza jeśli jest długie – może być wiele powodów, aby spoglądać wstecz, a nie w przyszłość. Jednak, jak napisał Papież Franciszek podczas swojej ostatniej hospitalizacji, »nasze ciała są słabe, ale mimo to nic nie może nam przeszkodzić w miłowaniu, w modlitwie, w ofiarowaniu samych siebie, by być – w wierze – jeden dla drugiego, jaśniejącymi znakami nadziei« (Angelus, 16 marca 2025 r.). Mamy wolność, której nie może nam odebrać żadna trudność: wolność miłowania i modlitwy. Wszyscy, zawsze, możemy kochać i modlić się”.
Pod koniec swojego orędzia Leon XIV zauważył, że osoby starsze w sposób szczególny mogą także nieść nadzieję innym ludziom.
„Dobro, którego pragniemy dla naszych bliskich – dla małżonka, z którym spędziliśmy większość życia, dla dzieci, dla wnuków, którzy radują nasze dni – nie gaśnie, kiedy ustają siły. Wręcz przeciwnie, często to właśnie ich miłość budzi w nas energię, przynosząc nam nadzieję i pociechę”.
Swoje orędzie papież zakończył bardzo ważną zachętą skierowaną już nie tylko do osób starszych, ale do każdego z nas: „Bądźmy znakami nadziei – w każdym wieku”.
