Warunki konieczne do uzyskania odpustu zupełnego
- Godne przyjęcie Ciała Pańskiego – to znaczy w stanie łaski uświęcającej.
- Wolność od przywiązania do jakiegokolwiek grzechu – chodzi o nietolerowanie wszelkich złych przyzwyczajeń, grzechów (ciężkich oraz lekkich) i nałogów, które są moją słabością. Bez stanowczego wykluczenia w przyszłości dobrowolnego i świadomego powtarzania tych grzechów nie można mówić o wolności od przywiązania.
- Wypełnić określone praktyki pobożnościowe – 1) adoracja Najświętszego Sakramentu przynajmniej przez pół godziny w kościele lub w kaplicy (Pan Jezus nie musi być wystawiony w monstrancji); 2) czytanie przez przynajmniej pół godziny Pisma Świętego; 3) odprawienie Drogi Krzyżowej w kościele, w kaplicy lub na kalwarii, przed stacjami zatwierdzonymi przez władzę kościelną; 4) odmówienie wspólnotowe jednej części różańca (pięć dziesiątków) w dowolnym miejscu lub samemu, lecz wówczas tylko w kościele lub w kaplicy, w sposób ciągły i z rozważaniami 5) pobożne odmówienie Koronki do Miłosierdzia Bożego przed Najświętszym Sakramentem.
- Modlitwa w intencjach Ojca Świętego – jakakolwiek. Co ważne, to nie ma być modlitwa w intencji papieża, lecz w intencjach, które on nosi w sercu.
Chrześcijaninowi bliskiemu śmierci, należycie usposobionemu, święta Matka Kościół łaskawie udziela odpustu zupełnego na godzinę śmierci, jeżeli brak kapłana, który by mu udzielił Sakramentów i błogosławieństwa apostolskiego z przywiązanym odpustem zupełnym, […], byleby ten wierny w ciągu życia miał zwyczaj odmawiania jakichkolwiek modlitw. Chwalebną rzeczą jest posłużenie się krucyfiksem lub krzyżem dla uzyskania tego odpustu zupełnego. W obliczu śmierci wierny może dostąpić tego odpustu zupełnego, chociażby już tego samego dnia uzyskał inny odpust zupełnyOdpusty cząstkowe można uzyskiwać wiele razy jednego dnia w zasadzie za każdą czynność pobożną wykonaną na zewnątrz (znak krzyża, nawiedzenie kościoła, używanie wody święconej), w mowie (akty strzeliste) lub w myśli (rachunek sumienia, rozmyślania, itp.).