Dokument stworzony przez Penitencjarię Apostolską O uzyskaniu odpustu podczas Zwyczajnego Jubileuszu roku 2025 ogłoszonego przez Jego Świętobliwość Papieża Franciszka dopuszcza uzyskanie odpustu zupełnego nawet dwa razy w ciągu jednego dnia. Jest to oczywiście obłożone dodatkowym warunkiem, który dana osoba musi spełnić.
Dokument Enchiridion Indulgentiarum, napisany przez Penitencjarię Apostolską, zawiera warunki i zasady dotyczące uzyskiwania odpustów. Znajdujemy w nim między innym paragraf mówiący o tym, że wierny może uzyskać tylko jeden odpust w ciągu jednego dnia.
„Odpust zupełny można uzyskać tylko raz dziennie; odpust cząstkowy można uzyskać wielokrotnie” (Enchiridion Indulgentiarum, 18, § 1).
Jednakże dokument wydany również przez Penitencjarię Apostolską odnoszący się do zasad uzyskiwania odpustów w Roku Jubileuszowym uchyla ten paragraf na czas trwania tego świętego czasu, pod pewnymi warunkami.
Warunki uzyskania drugiego odpustu
Rok Jubileuszowy jest na tyle wyjątkowym czasem łaski, że podczas jego trwania wierni mogą uzyskać dwa odpusty zupełne w ciągu jednego dnia. Trzeba przy tym pamiętać, że dokument, który o tym wspomina, obowiązuje jedynie w czasie Roku Jubileuszowego 2025.
„Wierni otrzymają akt miłosierdzia na rzecz dusz czyśćcowych, jeśli prawowicie przystąpią po raz drugi tego samego dnia do sakramentu Komunii, będą mogli uzyskać dwukrotnie odpust zupełny tego samego dnia, obowiązujący jedynie za zmarłych” (O uzyskaniu odpustu podczas Zwyczajnego Jubileuszu roku 2025 ogłoszonego przez Jego Świętobliwość Papieża Franciszka).
Aby dwukrotne uzyskanie odpustu było możliwe, wierny musi oczywiście wypełnić dwie praktyki z nim związane.
Przykładowo jeśli dana osoba w ciągu jednego dnia nawiedzi miejsce związane z Rokiem Jubileuszowym i spełni tam praktyki religijne wymienione w dokumencie, a ponadto tego samego dnia spełni uczynek miłosierdzia, na przykład odwiedzając chorego, ma prawo uzyskać dwa odpusty zupełne tego dnia.
Trzeba jednak przy tym pamiętać o podstawowych zasadach uzyskiwania odpustu, jakimi są: posiadanie intencji uzyskania odpustu, wyzbycie się przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, przystąpienie do sakramentu spowiedzi, przyjęcie komunii świętej, modlitwa zgodnie z intencjami papieża.
Kolejna kwestia, o której należy pamiętać, to zasada dotycząca przyjmowania drugiej komunii świętej w ciągu jednego dnia: aby po raz drugi przyjąć Ciało Pana Jezusa, należy brać pełny udział we mszy świętej.
Za zmarłych, nie za żyjących
Dokument przedstawiający problematykę odpustów w czasie Roku Jubileuszowego zwraca uwagę na to, by drugi odpust ofiarowany był za osobę zmarłą. Penitencjaria Apostolska opiera się w tej kwestii na jednym z fragmentów bulli ogłaszającej Rok Jubileuszowy 2025. Choć punkt ten jest dość długi, warto przytoczyć go w całości dla lepszego zrozumienia przedstawianej w nim problematyki.
„Inną rzeczywistością związaną z życiem wiecznym jest sąd Boży, zarówno na końcu naszego życia, jak i na końcu czasów. Sztuka często próbowała to przedstawić – pomyślmy o arcydziele Michała Anioła w Kaplicy Sykstyńskiej – przyjmując teologiczną koncepcję czasu i przekazując widzowi poczucie lęku. Jeśli słuszne jest przygotowanie się z wielką świadomością i powagą na moment, który podsumowuje życie, to jednocześnie musimy zawsze czynić to w wymiarze nadziei, cnoty teologalnej, która podtrzymuje życie i pozwala nam nie popaść w lęk. Sąd Boga, który jest miłością (por. 1 J 4, 8.16), nie może nie opierać się na miłości, zwłaszcza na tym, czy praktykowaliśmy ją wobec najbardziej potrzebujących, w których Chrystus, sam Sędzia, jest obecny (por. Mt 25, 31-46). Idzie zatem o osąd inny niż osąd ludzi i ziemskich sądów; należy go rozumieć jako relację prawdy z Bogiem-miłością i z samym sobą w niezgłębionej tajemnicy Bożego miłosierdzia. Pismo Święte stwierdza w tym względzie: »Nauczyłeś lud swój […], że sprawiedliwy powinien być dobrym dla ludzi. I wlałeś synom swym wielką nadzieję, że po występkach dajesz nawrócenie. […] byśmy oczekiwali miłosierdzia, gdy na nas sąd przyjdzie« (Mdr 12, 19.22). Jak napisał Benedykt XVI, »W chwili Sądu Ostatecznego doświadczamy i przyjmujemy, że Jego miłość przewyższa całe zło świata i zło w nas. Ból miłości staje się naszym zbawieniem i naszą radością«.
Sąd dotyczy więc zbawienia, w które ufamy i które Jezus dla nas wyjednał przez swoją śmierć i zmartwychwstanie. Jego celem jest zatem otwarcie nas na ostateczne spotkanie z Nim. A ponieważ w tym kontekście nie można myśleć, że wyrządzone zło pozostałoby ukryte, musi ono zostać oczyszczone, aby umożliwić nam ostateczne przejście do Bożej miłości. Rozumiemy zatem potrzebę modlitwy za tych, którzy zakończyli swoją ziemską wędrówkę, solidarności w modlitewnym wstawiennictwie, które znajduje swoją skuteczność w komunii świętych, we wspólnej więzi, która jednoczy nas w Chrystusie, pierworodnym wobec każdego stworzenia. Tak więc odpust jubileuszowy, na mocy modlitwy, jest przeznaczony w szczególny sposób dla tych, którzy odeszli przed nami, aby mogli otrzymać pełnię miłosierdzia” (Spes non confundit, 22).
